Victoria Falls

Dit is het laatste verslag van onze reis door Zimbabwe, we zitten al in Johannesburg te wachten op onze terugvlucht naar Amsterdam.

Tijdens onze tweede dag in Hwange hebben we het eerst rustig aan gedaan, beetje relaxen aan het zwembad. Dat begon echt op vakantie te lijken. Later in de middag weer een gamedrive. Deze keer wel heel veel olifanten gezien, een stuk of 100 bij een waterpoel. Mooi om te zien. En daarbij ook nog wat zebra's en antilopes om het beeld helemaal af te maken. Daarna verder op zoek naar leeuwen, maar die blijven verborgen. Met zicht op nijlpaarden en krokodillen drinken we onze sundowner. Dan is het donker en rijden we terug naar ons kamp. Totdat opeens een paar leeuwen midden op de weg liggen. Toch nog, als je het niet meer verwacht.

De volgende dag een redelijk korte rit naar Victoria Falls, of kort Vic Falls. Dat was wel een hoofddoel van onze vakantie. Weer een prima lodge. Met natuurlijk het gebruikelijke koude zwembad. We doen verder rustig aan, lopen nog een uurtje rond, zoen wat gieren en bosbokken. Dan breekt de dag van de Vic Falls aan. We worden om 10 uur opgepikt voor een helivlucht over de watervallen. We krijgen een korte veiligheidsbriefing en gaan naar de heli. Hilde heeft geluk, ze mag voorin naast de piloot zitten. Vanuit de lucht kunnen we echt zien hoe groot en breed de watervallen zijn. Nog een stuk groter dan de Niagara watervallen. Een 12 minuten later landen we weer. Onder de indruk stappen we uit. 's Middags gaan we de watervallen vanaf de grond bekijken. Zo mogelijk nog indrukwekkender, met het bulderende geluid erbij. Ze zijn ruim 2km breed en een kleine 100 meter hoog. En het water valt dan in een smal ravijn, waar het met veel geweld verder wegstroomd. We lopen aan de andere kant, met regelmatig een wolk van waterspetters over ons heen. Gelukkig is het het droge seizoen, want in het natte seizoen wordt je echt heel nat en zie je weinig door de mist/ nevel die opstijgt. Nu hebben we prachtig zicht. In de avond eten we in het stadje, krokodil voor mij en huku dovi voor Hilde.

De laatste dag gaan we kanoën op de Zambezi. Het bovendeel, voor de watervallen. We rijden eerst een stuk door een natuurpark, en zien weer wat beesten. Na een uur stoppen we bij de rivier, een snel ontbijt en dan gaan de kano's het water in. Hilde en ik zitten in één kano, begeleid door 2 gidsen in hun eigen kano. Ze zijn vooral erg alert op nijlpaarden. Die zijn er genoeg, en daar peddelen we steeds met een grote boog omheen. Krokodillen zijn er ook, maar die zijn lui en daar maken ze zich niet druk om. We moeten flink werken want we hebben een forse wind tegen. Alle hippo's ontwijkend, zien we opeens een groep olifanten aan de kant naar het water komen om te drinken. We benaderen ze voorzichtig tegen de wind in zodat ze ons niet ruiken. Het zicht van olifanten is slecht, ze zien alleen felle kleuren. Dus het oranje reddingsvest moet uit, en dan vallen we niet op. We komen heel dichtbij, tot minder dan 20 meter, en dan zie je echt hoe groot die beesten zijn. Heel apart. Het laatste, maar zeker niet minste hoogtepunt van onze reis. Zimbabwe is zeker de moeite waard, met alle landschappen en beesten, mooie en luxe lodges, vriendelijke mensen en die hele slechte weg nemen we op de koop toe (zal niet meer klagen over de Belgische wegen).